Zachthorendheid

Volgens het Internet bestaat zachthorendheid niet. Er is vast een andere term voor, maar voor nu is zachthorend voldoende. Ik definieer zachthorendheid als het tegenovergestelde van hardhorendheid, als het gevoelig zijn voor geluid.

Elk voordeel heb zijn nadeel

Zachthorendheid is opzich niet goed of fout, lastig of handig. Gevoelig zijn voor iets heeft voordelen en nadelen. Je kunt extra genieten van muziek, van fluitende vogeltjes, van het gefluister van liefe woorden en het aan het lachen krijgen van mensen.

Steeds geraakt worden door geluid kan ook lastig zijn. Mensenmassa's zijn al snel vermoeiend, muziek en televisie staan snel te hard, huisgenoten maken snel herrie en muziekspelers in de trein schreeuwen om aandacht.

Ik reken mij zelf tot de zachthorenden. Wat het precies is weet ik niet, maar het lijkt erop dat ik geluid niet of moeilijk kan filteren. Ik kan me er niet voor afsluiten, in elk geval niet gedeeltelijk. Geluid komt altijd hard binnen. Bijna iedereen vindt bijvoorbeeld dat ik de tv wel erg zacht heb staan, en dat terwijl ik het zo prima vindt. Omgekeerd stoor ik mij vaak aan hoe hard anderen de tv hebben staan, ook als ik zelf meekijk.

Geluidsoverlast

Zachthorend zijn is in het openbaar vervaar niet prettig. Er zijn bijna altijd medepassagiers die hun muziek zo hard zetten dat ik er last van heb. Ik sta daar overigens niet alleen in, dat blijk uit het nadrukkelijke gezucht en de geërgerde blikken van medereizigers. Als je zachthorend bent heb je daar nog iets meer last van. Het lijkt triviaal maar maakt reizen soms erg vermoeiend.

Tot voor kort was ik nagenoeg de enige die mensen vroeg hun muziekspeler zachter te zetten. De laatste weken heb ik het ook medereizigers zien doen. Daar ben ik erg blij mee, blijkbaar is voor meer mensen de maat vol. Zal de tijd dat rekening houden met elkaar in de openbare ruimte de norm was, wederkeren, of zijn mensen permanent de schaamte voorbij?

Hooggevoeligheid

Zachthorendheid lijkt vaak samen te gaan met hooggevoeligheid. Ook hierin herken ik mij, zij het in zekere mate. In discussies op het Internet en in boeken wordt hooggevoeligheid bijna altijd neergezet als iets negatiefs, als iets lastigs. Ik ben het daar niet mee eens. Want hoewel het vermoeiend kan zijn heeft het ook veel leuke kanten. De wereld is intenser en dat maakt de wereld soms ook leuker, liefer, mooier. Ik zie hooggevoeligheid niet als iets om te bestrijden maar als iets om mee om te leren gaan.

Het vervelende van zachthorendheid is dat je continu bezig bent je tegen geluid te verzetten. Als er dan even geen geluid voel je je ontspannen en besef je hoeveel energie het eigenlijk kost. Daar staat tegenover dat geluid ook helemaal geweldig kan zijn, bijvoorbeeld als je tijdens het luisteren van Current 93 of andere mooie muziek tot tranen toe geroerd wordt.